Voice of Morning Light

Kimi ga Inakerya Iki mo Dekinai

君がいなけりゃ息もできない

หรือ...I Can't Even Breathe Without You

  

Kimi ga Inakerya Iki mo Dekinai

[Konishi Katsuyuki X Fukuyama Jun]

 

Cast:

Shouji Tatsuhiko : Konishi Katsuyuki （攻）

Niki Ryo : Fukuyama Jun （受）

Kanae Nanao : Yusa Kouji

Tobita : Suzuki Tatsuhisa

 

Author: Eda Yuuri

Illustrator: Enjin Yamimaru

Publisher: Libre Cue Egg Label

Released: 9/24/2008

Original price: 2,900円

 

เรื่องนี้...เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในสุดยอดคอลเล็กชั่นความคลั่งใคล้ของเจย์เลยก็ว่าได้ค่ะ นอกจากคู่พระ-นางจะเป็น โคนิตัน กับ จุนจุน (โฮกกกกกกก) แล้ว คนวาดภาพประกอบนั้นยังเป็น อ. เอ็นจิน ยามิมารุ อีกด้วยยยย หุหุหุหุ ภาพประกอบสวยสด ดราม่าซีดีก็หรูเริ่ด จะมีอะไรเริ่ดไปกว่านี้อีกค๊า?? แต่เดิมเรื่องนี้เป็นนิยายแต่งโดย อ.เอดะ ยูริ ค่ะ แต่ต่อมาก็ถูกนำไปเขียนเป็นการ์ตูน โดยอ.ยามิมารุ ที่วาดภาพประกอบให้ตอนเป็นนิยายเนี่ยแหละค่ะ แล้วต่อมาก็ถูกเอาไปทำเป็นดราม่าซีดีอีกทีค่ะ (จะมีอีกต่อมั้ย? ปามานว่า “ต่อมาก็เอาไปทำเป็นหนัง” อารัยแบบนั้น? เหอๆๆๆ)

 

เนื้อเรื่อง (*ขอคร่าวๆสุดๆเลยล่ะกัน ตอนนี้นิยายเรื่องนี้มีตีพิมพ์ฉบับภาษาไทยแล้ว ไปหาซื้อกันมาอ่านเอานะค่ะ)

นิกิ เรียว (อุเคะ) ชายผู้มีความสามารถในการใช้ชีวิตต่ำพอๆกับเด็กทารก ประกอบอาชีพเป็นนักเขียนการ์ตูนผู้หญิงขายไม่ค่อยออก ผูกขาดชีวิตตัวเองโดยการพึ่งพาอาศัย โชจิ ทัตซึฮิโกะ (เซะ) เพื่อนสมัยเด็กมาโดยตลอด สำหรับนิกิแล้วโชจิเป็นทั้ง พ่อ แม่ พี่ เพื่อน และแม้กระทั่ง ผ้าห่ม!! โชจิหนุ่มเพอร์เฟ็คที่ต้องคอยดูแลนิกิมาตลอดนั้น แท้จริงแล้วแอบชอบอีกฝ่ายมาโดยตลอด แต่ไม่สามารถบอกออกไปได้ หลายครั้งที่โชจิอยากทำลายความสัมพันธ์แปลกๆระหว่างตัวเองกับนิกิลง แต่สุดท้ายแล้วก็ทำไม่ได้ โชจิต้องกลับไปตามดูแลนิกิเหมือนเดิม พร้อมกับควบตำแหน่งคนรักไปด้วย

(จบค่ะ สั้นจนไร้เนื้อหาสิ้นดี...เหอๆ) อ่อ...อีกนิดๆสำหรับแฟนคลับท่านพี่ยูสะ โคจิ เรื่องนี้พี่ท่านพากษ์เป็นคนไม่ดีนะค่ะ โดนพระเอก(โคนิตัน)ต่อยกระเด็นแถมเตะซ้ำหลายทีมั่กๆ โทษฐานพยายามทำร้ายร่างกายนายเอกค่ะ (แอบโหดอ่ะ โคนิตันนนนน)

 

*แนะนำหาการ์ตูนเรื่องนี้มาอ่านดูนะค่ะ สนุกสนานไปอีกแบบ มีบางจุดต่างกับในนิยายด้วยค่ะ เหอๆ*

 

Drama CD 

จุนจุนพากษ์เรื่องนี้ด้วยเสียงที่แบบว่า...

คล้ายกับ...ยังไม่ตื่นนอน...หรือเปล่า?

คิดว่าเจ้าตัวจงใจให้น้ำเสียงมันดูอืดๆยืดยาดๆเพราะจะได้เข้ากับคาแร็กเตอร์ของนิกิที่เฉื่อยๆวันๆร้องหาโชจิๆๆอยู่อย่างเดียวอ่ะค่ะ เสียงเลยฟังดูเมาๆมึนๆยังไงอยู่ แต่ก็ยังน่ารักนะค่ะ (ไม่ได้ลำเอียง555+) ส่วนโคนิตัน...ว่าไงดีล่ะ? เซ็กซี่ในแบบของเซเมะ...แบบว่าเสียงแหบต่ำ ทุ้ม และเท่ มากๆๆๆๆเลยคร่า....หลงใหลเสียงพี่แกจริงจริ๊งงงง....ยิ่งตอนถึงฉากอย่างว่า...โอ้...มะต้องบรรยาย คิดมานานแล้วว่า จุนจุนจับคู่พากษ์กับโคนิตันแล้วเหมาะสุดๆ เข้าขากันมากๆ แบบว่าเหมือนกำลัง “ทำอย่างว่า” กันอยู่จริงๆเลยค่ะ เหอๆๆๆ เรื่องนี้ฉากน้อยก็จริง (ครั้งเดียว ตอนจบของเรื่อง) แต่ก็คุ้มค่านะค่ะ (หัวเราะ)

 

 

เล็กน้อย...(ตรงความจำเป็น แต่เนื้อหายาวเหยียด)

 

ในแผ่นของ Kimi ga Inakerya Iki mo Dekinai จะไม่มี Free talk หรือ Cast talk นะค่ะ คือจบอยู่แค่ 8 track แต่ในภาค Kimi ga Inakerya Hi mo Noboranai จะมี Free talk ให้ด้วยนะค่ะ เนื้อหาก็จะเอาเนื้อเรื่องใน With you (Special book ตอนที่โชจิเก็บแมวมาเลี้ยงอ่ะค่ะ)

 

มาพากษ์กันในแผ่นนี้ เป็นเหมือน Special Drama CD ตอบรับความนิยมของเรื่องนี้อ่ะค่ะ

เนื้อหาก็สั้นๆ ความยาว 23นาที 50วิ ค่ะ

 

แต่ที่สนใจจริงๆสำหรับเจย์คงเป็น...แผ่น Free talk ที่แถมท้ายมามากกว่า ใน free talk ก็จะมี จุนจุน, โคนิตัน แล้วก็พี่ยูสะ 3คนชายหนุ่มเท่านั้นเองค่ะ (แถมหวานใจของเจย์ทั้งนั้น อุว้าว ไม่ฟังไม่ได้ๆๆ)

 ตอนเริ่มก็จะพากันแนะนำตัวค่ะ น้ำเสียงของทุกคนคึกคักกันมากกกกก แบบว่าเริงร่ากันสุดๆ คนแรกที่แนะนำตัวคือจุนจุนค่ะ(นิกิ) ต่อมาก็โคนิตัน(โชจิ) ที่ท่าทางตื่นเต้นและคึกสุดๆ นั่นเพราะว่า...คนต่อมานั่นแหละค่ะ...คนต่อมา...แนะนำตัวพร้อมกับน้ำเสียงที่ท่าทางไม่ค่อยแฮปปี้ต่างจากไอ่สองคนแรกสิ้นดีเรยค่ะ...

“ครับ...ผม ยูสะ โคจิ พากษ์เป็นลูกแมวน้อยครับ”

“อ๊าฮ่าๆๆๆๆๆ” เสียงหัวเราะของจุนจุนที่ยืนอยู่หน้าไมค์ดังตามมาทันทีเลยค่ะ

(สงสารพี่ยูสะอ่ะ...ถ้าให้พากษ์แค่แมวเนี่ย ไม่เห็นต้องเอาพี่มาเลยยยย เสียดายของว้อยยยยย... แต่คิดว่ามันคงเป็นการจ้างงานแบบเหมาจ่ายอ่ะค่ะ เพราะตอน Kimi ga Inakerya Iki mo Dekinai พี่แกพากษ์เป็นคานาเอะอยู่แล้ว พอหมดหน้าที่คานาเอะก็รวดให้มาพากษ์เป็นแมวในตอนนี้ด้วยเลย อารัยแบบนั้นล่ะมั้ง?)

小西「いやいや、ちょっと、遊左さんの感想、一番最後にしろうぜ。」

潤潤「そうですね」

小西「僕ら、二人の感想ね」

潤潤「はい、そうですね。いかがでしたか」

小西「久しぶりで私ですね、あの、福山潤さんとちょっと絡ませていただいたんですけれども…やっぱりね、潤さんを一番抱いている男同士はヤリ易かったですね。」

潤潤「そうですね。僕も小西さんに一番抱かれている男同士はヤリ易かったですね。」

โคนิตันบอกให้เก็บtalkของพี่ยูสะเอาไว้ท้ายสุดค่ะ (คิดว่าคงเป็นเพราะฮากับบทพี่แก เลยเก็บไว้ให้เล่าตอนสุดท้าย) แล้วโคนิตันกับจุนจุนจะพูดถึงความรู้สึกกันก่อนค่ะ

จุนจุน – “ครับ แล้วเป็นยังไงบ้างครับ?”

โคนิตัน – “แบบว่า นานแล้วนะที่ผม เอ่อ มาพากษ์ *คารามุ* กับฟุคุยามะ จุนซัง (*ขอเซนเซอร์ด้วยภาษาญี่ปุ่นค่ะ 555+) กะแล้วเชียวนะ ว่าในบรรดาผู้ชายด้วยกันที่กอดมาทั้งหมดเนี่ย จุนซังน่ะกอดง่ายสุดจริงๆแฮะ”

จุนจุน – “นั่นสิครับ สำหรับผมแล้วในบรรดาผู้ชายด้วยกันที่ถูกเค้ากอดมาเนี่ย โคนิชิซังก็รับมือง่ายสุดเลยครับ” (ได้ยินเสียงพี่ยูสะหัวเราะดังลอดมาเล็กน้อย)

เฮือกกกกกกก.........วายใช่มั้ยค่ะ? แบบนี้เค้าเรียกว่า วาย ใช่รึไม่คร๊า???????

กรี๊ดดดดดด...แค่ในซีดีมะพอ เล่นนอกจอด้วยเหรอค่ะ? เหอๆ เจย์อาการอินจัดกับดราม่าซีดีค่ะ (ดราม่าจบอารมณ์ไม่จบ?)

แล้วจุนจุนก็พูดแนะนำให้คนฟังไปสรรหา Kimi ga Inakerya Iki mo Dekinai มาฟังด้วย เพราะเหตุผลที่ว่า “ตอนนั้นยูสะซังยังพูดภาษาญี่ปุ่นอยู่เลยนะครับ” 555+ แบบว่าในแผ่นนี้ร้องแต่ เมี๊ยวๆๆๆๆ อ่ะค่ะ

ต่อมาก็คุยกันถึง Theme ที่จะพูดกันใน Free Talk นี้ซะที... Theme คือ “อะไรที่คุณรู้สึกว่าถ้าขาดมันไปแล้วจะใช้ชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้” (อะไรที่ขาดไม่ได้นั่นแหละค่ะ แต่เค้าคงตั้งใจจะให้มันสัมพันธ์กับชื่อเรื่อง)

คนแรก...โคนิตัน...บอกว่าถ้าไม่มีเกมส์แล้วชีวิตนี้อยู่ไม่ได้เลย

จุนจุนเลยช่วยแฉ บอกว่า “ใช่ๆ เช้าวันนี้น่ะ (โคนิตัน)ช็อคสุดๆกะแค่เรื่องที่ในกระเป๋าของเขาไม่ได้ใส่เครื่องเกมส์มาด้วยอ่ะ”

พี่ยูสะหัวเราะโคตร “นี่นายช็อคกับเรื่องแค่นั้นด้วยเหรอเนี่ย?”

โคนิตัน – “ก็วันนี้ตอนเช้านะ........(เหมือนพึ่งนึกได้) วันนี้ทั้งวันอยู่กับฟุคุยามะคุงตลอดเลยนี่เนอะ”

จุนจุน – “อ่อ ใช่ครับ”

แล้วพี่ยูสะก็พูดอะไรซักอย่างแล้วพวกจุนจุนกับโคนิตันถึงพึ่งนึกออก “อ้าว พี่ก็อยู่ด้วยนี่หว่า เช้านี้อ่ะ”

(ใจร้ายมากส์ จำกันได้สองคน แต่ลืมพี่เค้าได้ไง๊)

โคนิตันก็เล่าต่อว่า ตอนนั้นเหมือนรออะไรซักอย่างในสตูดิโออัดเสียงนานมาก เลยว่าจะเอาเกมส์มาเล่น ปกติก็พกประจำอยู่ในกระเป๋า แต่วันนี้พอไปดูปรากฏว่าไม่มี

小西「ない！ないっないっ！かばんの中にゲームがないっ！おい、潤、ないぞ…俺のゲーム機は！！！」

潤潤「ショック…ＤＳない…って」

小西「ＤＳ－ＮｉｎｔｅｎｄｏＤＳがない」

แปลจากข้างบนนะค่ะ

โคนิตัน – “ไม่มี! ไม่มี...ไม่มี๊...! ในกระเป๋าตรูมะมีเครื่องเกมส์! นี่ จุน ไม่มีอ่ะ เกมส์ของฉันอ่ะ!!!” (แล้วจุนจุนมันจะช่วยไรพี่ได้เหรอค่ะ?)

แล้วจุนจุนก็เล่าต่อว่า ตอนนั้นที่โคนิตันมาถึงจุดช็อคสุดๆก็พูดออกมาแบบวิญญาณหลุดว่า “ช็อคอ่ะ DSไม่มี...”

โคนิตัน – “DS Nintendo DS ไม่มีอ่ะ”

ต้องไปฟังเสียงโคนิตันตอนนี้เอาค่ะ พี่แกจริงจังมาก แบบว่าน้ำเสียงคือไม่ไหวแล้ววว เกมส์ตรูอยู่หนายยย อารัยแบบนั้น 555+

โคนิตัน – “ไม่มี DS อ่ะ ไม่มี Dream Strom อ่ะ...” (ฮามาก...พี่)

มาถึงของที่จุนจุนขาดไม่ได้...REALITY มากๆ......น้องตอบว่า “เงิน” คร่า.... (อุแว้กกกกก ช่างตรงเหลือเกิ๊นนน)

แถมบอกอีกด้วยว่า “ผมชอบเงินสุดๆเลยนะครับ” อีกต่างหากอ่า... -_-“ ไม่มีเงินใช้ชีวิตต่อไปไม่ได้เลยนะเนี่ย (มันก็จริงนะ55+) จุนจุนก็บอกว่าพูดง่ายๆก็คือ “ถ้าไม่มีงานก็อยู่ไม่ได้นั่นแหละ” (อื้ม...คราวนี้ฟังดูดีขึ้นนะ ฮ่ะๆ) “ผมอยากได้งานมาทำเยอะๆนั่นแหละ”

ของพี่ยูสะอยากได้...อารัยหว่า...ฟังมะออกอ่ะค่ะ (ขอโท้ดด้วยนะค่ะ สมองดีเฉพาะตอนฟังโคนิตันกับจุนจุนง่ะ 5555+)

และแล้วทุกคนก็กลับมาที่ ความรู้สึกของยูสะซัง กับบท ลูกแมวน้อย ค่ะ 55555+

โคนิตัน – “ผมก็ว่านะว่าใครกันที่จะมาพากษ์บทแมวอ่ะ” (ฮา)

พี่ยูสะแกยังบ่นต่ออีกว่า “แถมคราวนี้นะ แมวธรรมดาๆก็ไม่ใช่ด้วยง่ะ...เป็นแมวเด็กนะ...พึ่งเกิดเลยง่ะ...แถมเป็นตัวเมียด้วย...แถมยังป่วยอีกต่างหาก” (โคนิตันกับจุนจุน –“ว๊ะฮ่าๆๆๆๆๆ”)

คือพี่ยูสะน่าสงสารจริงๆค่ะ ได้พากษ์เป็นแมวไม่พอ ยังต้องเป็นแมวเด็ก-ตัวเมีย-ที่ป่วยอยู่อีกต่างหาก 5555+ พี่เครียดมากว่าจะเปล่งเสียงให้มันป่วยยังไงดี ขำพี่มากเลยอ่ะ มีเสียงโคนิตันพยายามร้องเมี๊ยวๆแบบป่วยๆแห้งๆแหบๆดังประกอบเป็นระยะๆด้วยค่ะ -_-; แบบว่าโคนิตัน...ไม่เหมาะเลยอ่ะ แมวเสียงใหญ่แบบนี้ง่ะ เหอๆ

 

เรื่องนี้รีวิวยาวตรง Free talk ของ Seiyuu นี่หว่า....เนื้อเรื่องน้อยนิดมากเรยง่ะ 555+ (พึ่งมารู้สึกตัว) งี้กลับไปเปลี่ยนชื่อเอ็นทรี่ว่า รีวิว Free talk ดีมะเนี่ย? (หัวเราะ)

 

ไว้ว่างๆจะรีวิว SASRA กับ DABA Project ของจุนจุนนะค่ะ

 

Hitomi wo Sumashite

瞳をすまして

 

แปลเป็นภาษาไทย (แบบรั่วๆโดยเจย์) ว่า *ทำให้ชัดเจนกระจ่างผ่านดวงตาของเธอ*...อุ...ทำไมแปลแล้วมันดูไม่น่าสนใจเลยฟร่ะ ขออภัยด้วย ความสามารถในการใช้ภาษาสวยหรูของอิฉันเป็นศูนย์เจ้าคร่า...555+

 

มามะ...มาเข้าเรื่อง

 

Hitomi wo Sumashite

[Nakamura Yuuichi X Fukuyama Jun]

 

Cast:

Honda Shigeto : Nakamura Yuuichi （攻）

Makino Towa : Fukuyama Jun （受）

Takeshi : Hanawa Eiji

Makino Teru : Midorikawa Hikaru

  

"音のない世界で僕は、彼に恋をした…

ผมที่อยู่ในโลกที่ไร้ซึ่งเสียง...ได้พบรักกับเขา..."

 

แต่เดิมเรื่องนี้เป็นนิยายแต่งโดย อาจารย์ อาซามิสึ ค่ะ ส่วนคนวาดภาพประกอบคือ อาจารย์ ยามากาตะ ซาโตมิ หลายคนคงเคยเห็นการ์ตูนของอ.คนนี้บ้างแล้ว ตัวดราม่าซีดีวางขายที่ญี่ปุ่นไปวันที่ 28/6/2009 ที่ผ่านมาค่ะ ราคาก็ 5พันเยน มีซีดีของ2แผ่น ความยาวแผ่นแรก 78นาที51วิ กับแผ่นที่2 78นาที 59วิ ค่ะ (ระเอียดยิบ เหอๆ) มีสินค้าแถม เป็นแผ่น Free talk ของเรื่องนี้ก็จะมีพวก จุนจุน ยูจัง มิโดริน อะไรพวกนี้อ่ะค่ะ เหอๆ ค่ายที่ผลิตก็ค่าย Atis collection จากความเห็นส่วนตัว คิดว่าค่ายนี้ทำแอฟเฟกเสียงดีนะค่ะ

 

มาถึงตัวเรื่อง...

(!! สปอยเต็มที่ค่ะ)

 

จุดเด่นของเรื่องนี้คือตัวนายเอก (อุเคะ) ค่ะ...มาคิโน โทวะ ซึ่งเป็น....หูหนวก.... เป็นมาตั้งแต่เกิด ทำให้ส่งผลให้เกือบๆจะเป็นใบ้ไปด้วยอ่ะค่ะ(เพราะไม่ได้ยินเสียงเลยทำให้พูดได้ไม่คล่องนะค่ะ เป็นธรรมชาติที่ว่าคนเป็นหูหนวกตัวแต่เกิด อาจจะกลายเป็นใบ้ไปด้วยนั่นเอง) ตอนที่ไปอ่านพรีวิวของทางญี่ปุ่นล่วงหน้าก็งงมากเลยค่ะ ว่าจุนจุน...นี่นายจะพากษ์เสียงเป็นคน(เกือบ)ใบ้ยังไงดีล่ะเนี่ยยย เหอๆ แต่มานึกได้ตอนที่ได้ฟังเองแล้วว่า นายเอกมันก็ต้องมีคิดอะไรในใจเยอะแยะนี่หว่า เอ้อเฮ้ยยยย 555+ แต่เสียงจุนจุนตอนพากษ์เรื่องนี้ก็หวานใสน่ารักซร้า---* อะหุๆๆๆ (เสียงหวานมากๆค่ะ หวานจริงๆๆๆๆ น่าร๊ากกก) แล้วนายเอกของเราก็ได้รู้จักและพบรักกับ นายแบบหนุ่มหล่อเนื้อหอมอย่าง ฮอนดะ ชิเงโตะ อุว้าว...โรแมนติกสิ้นดี ชิเงโตะไม่ได้รังเกลียดหรือรำครานความพิการของโทวะเลยแม้แต่น้อย แถมยังอยากทำความรู้จักอีกฝ่ายมากๆอีกด้วย ทั้งสองเรียนมหาลัยเดียวกัน เจอกันครั้งแรกในห้องสมุด ชิเงโตะเข้ามานั่งโต๊ะเดียวกับโทวะพร้อมเอ่ยถามว่า “ขอนั่งด้วยได้มั้ย” อะไรปานมาณนี้ โทวะไม่ได้ยินแต่ชิเงโตะก็นั่งลงมาแล้ว โทวะจึงเขียนใส่กระดาษประมาณให้รู้ว่าตัวเองหูไม่ได้ยิน ของโทษด้วยนะ อะไรแบบนั้น แล้วชิเงโตะก็เลยเริ่มเขียนใส่กระดาษตอบ ประมาณว่า อยากรู้จักมานานแล้ว ที่แท้ มาคิโนะ โทวะ คือเธอเองเหรอ......คือ ชิเงโตะ เคยได้ยินเรื่องของโทวะมาก่อนที่จะได้เจอกันแล้ว จากเพื่อนคนนึงที่ชื่อ ทาเคชิ ทาเคชิเป็นชายคนนึงที่ไม่ได้พิการอะไรแต่พูดภาษามือได้ รู้จักกับทั้งโทวะและชิเงโตะ (พูดง่ายๆคือ พ่อสื่อนั่นเอง) คิดว่าเจ้าตัวทาเคชินั้น อยู่ circle เดียวกับโทวะ (circle...ในเรื่องเรียกแบบนี้อ่ะค่ะ ในหัวเจย์คิดไปว่ามันคงคล้ายๆชมรม หรือ สมาคมคนหูหนวกหรือเป็นใบ้ในมหาวิทยาลัย ไว้สำหรับให้มาพบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนและดูแลกันน่ะค่ะ ในนั้นก็จะมีพวกอาสาสมัครที่เรียนรู้ภาษามือมาแล้วอยู่ด้วย)

 

ที่น่าสนใจของเรื่องนี้คือ เวลาคนในเรื่องพูดคุยกับนายเอกเมื่อไหร่ จะมีเสียง ควับๆผั่บๆ ดังประกอบเสมอ เพราะกำลังใช้ภาษามือน่ะค่ะ แต่ถ้าเป็นกรณีพระเอกของเรา ชิเงโตะที่ตอนแรกๆไม่รู้ภาษามือมาก่อน ก็จะใช้วิธีการเขียนข้อความลงในกระดาษให้โทวะอ่าน ก็จะมีเสียง ขีดๆเขียนๆ ดังลอดมาให้ได้ยินด้วยค่ะ เวลาพูดจากันก็จะช้าๆชัดถ้อยชัดคำดีมาก(ไม่นับนายเอกตอนพูดนะ) เจย์ที่ทักษะญี่ปุ่นไม่ค่อยแข็งแรงก็ฟังเรื่องนี้แล้วพอจะจับใจความได้เลยแหละค่ะ อ้อ...ตัวละครหลักๆอีกคนที่ไม่ควรลืมก็คือพี่ชายของนายเอกค่ะ ท่านพี่เทรุ อะเหอๆ ที่หวงและห่วงน้องชายสุดๆ ขนาดที่ไม่ยอมยกให้พระเอกในทีแรก แถมมีต่อยพระเอกด้วยนะค่ะ เหอๆ พี่มิโดรินเวอร์ชั่นโหดค่ะ (แต่เสียงยังเริ่ดหรูไม่เปลี่ยนนะค่ะ)

 

ไคลแมกซ์ของเรื่องคงเป็นตอนที่นายเอก(เกือบจะ)โดนอีตาเพื่อนพระเอกที่เป็นนายแบบเหมือนกันข่มขืน แล้วก็มาเจอพระเอก แล้วก็มีผิดใจกันบ้าง แต่หลังจากนั้นก็คืนดีกันได้อ่ะค่ะ คือตัวเนื้อเรื่องที่จริงดำเนินไปแบบเรียบๆเน้นหวานแหววมากๆเลยค่ะ คือทั้งคู่ใจตรงกันง่ายด้วย แบบว่าพระเอกนี่คงชอบแต่แรกเลยมั้ง แบบว่าบอกว่าชอบนายเอกเพราะนายเอกทำให้ตัวเองมีกำลังใจจะพยายามทั้งในเรื่องอาชีพนายแบบและการเรียน ทำให้พนะเอกอยากจะปรับปรุงตัวเองในอดีตให้ดีขึ้น อะไรทำนองนี้ พระเอกชิเงโตะของเราเลยอ่อนหวาน เอาอกเอาใจนายเอกสุดๆเลยค่ะ ถึงขนาดที่ตอนหลังมีการฝึกเรียนภาษามือเพื่อจะเอาไปพูดขอนายเอกกับท่านพี่เทรุเลยด้วยค่ะ ซึ้งสุดๆ หวานแหวนน่ารักมากๆเลยค่ะ ขนาดที่ว่าเจย์ฟังไปด้วยอมยิ้มไปด้วยเลยก็ว่าได้ จุนจุนก็เก่งนะค่ะ พยายามพูดด้วยเสียงอู้อี้แหบๆแตกๆตามแบบของคนที่พิการด้านนี้เลยค่ะ แต่ถึงอย่างนั้นน้องก็ยังน่ารักนะค่ะ (ยิ้ม)

 

เอ้า...มาถึง “ฉาก”

หึๆๆๆๆ ในเรื่องก็มีฉากอยู่ประมาณ 4 ครั้ง (ไม่นับของเพื่อนพระเอกที่พยายามจะข่มขืนนะค่ะ) ยูจังพากษ์ฉากประมาณนี้ได้ดีทีเดียวเลยนะค่ะ (แต่อันดับหนึ่งในใจเจย์คงเป็น โคนิตัน อยู่ดีอ่ะ 55+) โดยส่วนตัวชอบพระเอกเถื่อนๆดิบๆมากกว่าพระเอกแนวนี้อ่ะค่ะ แต่พอฟังของยูจังแล้วก็รู้สึกชอบขึ้นมาเหมือนกันนะค่ะ (ฮา) แบบว่าเสียงหล่อหรูสุดๆ ไม่รู้ทำไมตอนฟัง ฟังๆไปนึกถึงซากุไร ทาคาฮิโระ ขึ้นมาตะหงิดๆ อึ่ม.... คงเป็นพวกแนวเดียวกันหรือเปล่าหว่า? แต่เสียงของจุนจุนก็เซ็กซี่น่ารักดีค่ะ สมเป็นจุนจุนเจ้าของฉายา ครางเพราะ (?) (หุหุ)

พอไปอ่านคอมเม้นท์ของคนญี่ปุ่นเกี่ยวกับฉากอย่างว่าของเรื่องนี้ดู ก็ค้นพบคำจำกัดความว่า...

“จุนจุน---น่ารัก”

“ยูจัง---อ่อนโยน”

“เนื้อเรื่อง---หวานฉ่ำมากส์”

เจ้าค่ะ เหอๆ

edit @ 10 Jul 2009 23:57:44 by Blance